Biblioteka Publiczna Gminy i Miasta Zduny

Godziny otwarcia:
od poniedziałku do piątku: 10.00 - 18.00
w soboty: 9.00 - 12.00 (w okresie nauki szkolnej)

Kontakt:
Biblioteka Publiczna Gminy i Miasta Zduny
ul. Sienkiewicza 9, 63-760 Zduny

tel./fax (62) 721 51 72
gg: 32998687

Dyrektor:
mgr Mirosława Szymczak
e-mail: bibliotekazduny@xl.wp.pl
gg: 28438672

Kontakt z Bibliotekarzem:
wypozyczalnia.bibzduny@wp.pl


Kontakt do Filii:
Filia Biblioteczna w Baszkowie
biblioteka.baszkow@wp.pl

Filia Biblioteczna w Konarzewie
bibliotekakonarzew@wp.pl

KONARZEW

Położenie, mieszkańcy

Konarzew to wieś leżąca między Krotoszynem a Baszkowem, zamieszkiwana przez ok. 600 osób. Na terenie wsi z roku na rok powstaje coraz więcej domów jednorodzinnych. Najczęściej osiedlają się tu mieszkańcy Krotoszyna.

Dzieje Konarzewa

W XIII wieku Konarzew i pobliski Szczerków zostały przez księcia Władysława Odyńca nadane klasztorowi cystersów w Henrykowie na Śląsku. Od 1397 roku wioski przeszły w ręce prywatne i taki charakter zachowały przez wieki. W obu znajdowały się dwory szlacheckie. Z czasem weszły one w skład dóbr krotoszyńskich.

Ochotnicza Straż Pożarna

W Konarzewie dzała jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. Jej początki sięgają 1883 roku, jest zatem najstarszą jednostką OSP na terenie gminy Zduny.

Koło Gospodyń Wiejskich

Konarzewskie Koło Gospodyń Wiejskich uznać należy za najprężniej działające w gminie Zduny. Gospodynie wraz z miejscową jednostką OSP i samorządem wiejskim organizują coroczne pikniki rodzinne, zabawy andrzejkowe, karnawałowe, bale przebierańców dla najmłodszych, spotkania z okazji Dnia Dziecka. Przy Kole Gospodyń działa także koło młodzieżowe, do którego należy ok. 40 młodych ludzi. Chłopcy i dziewczęta regularnie spotykają się w świetlicy wiejskiej. Należą do zespołu tanecznego, a swoje umiejętności prezentują podczas wiejskich uroczystości.

Szkoła Podstawowa

Do 1990 roku w Konarzewie istniała szkoła podstawowa. Obecnie we wsi działa filia Biblioteki Publicznej w Zdunach. Tuż po II wojnie światowej w szkole działało koło Polskiego Czerwonego Krzyża. Jego opiekunką była Helena Szwacka. W 1946 roku został poświęcony sztandar koła.

Ludzie

13 stycznia 2011 roku zmarł Stanisław Żytkowicz z Konarzewa, najstarszy mieszkaniec powiatu krotoszyńskiego. Miał 106 lat. Pan Stanisław pochodził z kresów wschodnich (obecnie Ukraina). Do Konarzewa wraz ze swoją matką i czterema siostrami przybył w ramach akcji repatriacyjnej w 1946 roku. Objął dom i gospodarstwo poniemieckie. Pracował na roli, hodował krowy i konie. W 1990 roku przeszedł na emeryturę. Jego receptą na długowieczność było unikanie alkoholu i papierosów oraz prowadzenie aktywnego trybu życia.

Warto zobaczyć:

1. Pałac w Konarzewie:
Powstał najprawdopodobniej w II poł. XIX wieku na miejscu, w którym wcześniej wznosił się drewniany dwór. Właścicielem pałacu, jak i całej miejscowości, byli m.in. Konarzewscy, Lipscy, Naramowscy, Gałeccy, Potoccy, Rogalińscy i Krzyżanowscy. Na początku ubiegłego stulecia obiekt należał do Niemca - Wilhelma Sasse, w 1926 roku właścicielem majątku został Leon Szczepański z Poznania, w latach 30. ubiegłego wieku Konarzew zamieszkiwali Scheiblerowie - niemieccy przemysłowcy z Łodzi. Po II wojnie światowej pałac został przebudowany, co w znacznym stopniu zmniejszyło jego wartość zabytkową. Wokół budynku rozciąga się park krajobrazowy o powierzchni ok. 5 ha. Od 1978 roku w obiekcie mieści się Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy przeznaczony dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej umysłowo. Wychowawcy ośrodka duży nacisk kładą na umożliwianie dzieciom kontaktu z przyrodą. Prowadzone są także zajęcia z muzykoterapii, arteterapii i dogoterapii.

2. Rzeźba św. Wawrzyńca:
Obok głównego skrzyżowania ulic w Konarzewie stoi rzeźba św. Wawrzyńca, patrona diakonów. Święty ubrany jest w diakońską szatę liturgiczną, a w ręku trzyma kartę, która jest symbolem upamiętniającym jego męczeńską śmierć za wiarę w Chrystusa. Jest to kopia figury z I poł. XIX wieku, jej oryginał znaduje się w Muzeum Regionalnym im. Hieronima Ławniczaka w Krotoszynie.

Bibliografia i fotografie:

Pałasz Sławomir, Zduny 740 lat, 2007.
Kasperska Helena, Karolczak Ewa, Zduny 725 lat, 1991.
Zduny, 2002.

Na górę